احمد منزوى

851

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى )

برگرفته از « تحفة المحققين » خود نگارنده ، در 4 « باب » ، هريك در 4 « فصل » ، در عرفان با مايهء انديشهء نقشبنديان ، ساختهء 1118 ق ، به دستور مير نصر الله جانشين ايشان مير سيف فرزند محمّد . آغاز : حمد و سپاسى كه از مطالع دل انسانى و روح جسمانى طيران نمايد ، نثار بارگاه خداوندى . دانشگاه 16 / 49 . مرآت السالكين . در بالاى برگ يكم آمده : منسوب به حكيم ثريا . آغاز : سبحان الذى تجلى ذاته بذاته . قم ، مسجد اعظم 359 همراه است با سروده هايى با تخلص « ثريا » . مرآت السالكين . دهبيدى ، ملا مقصود - بخش زندگىنامهء پيران 3 / 2274 . مرآت السالكين . دهدار - بخش منظومه‌ها . مرآت السعداء . از محمد فاضل فرزند شاه ابو المعالى . در عرفان ، در 1 « مقدمه » و 7 « باب » و 1 « خاتمه » . پيش از 1108 ق ، كه تاريخ نسخه است . نسخه‌ها 2 / 1372 . تهران ، اصغر مهدوى 214 ؛ نشريه 2 / 96 . مرآت شمس المنير . از محيى الدين فرزند روح الله قزوينى . سدهء 10 ق . آغاز : بعد از تمهيد قواعد محامد اسماء الهى و تأسيس مبانى صفات نامتناهى . توپكاپى 83 . مرآت الشهود . از عبد القادر فخرى مدراسى كه ، « بضاعت فخريه » ( هف ) را در 1204 ق . نگاشته است . و مرگش را نيز همان 1204 ق نوشته‌اند . نسخه‌ها 2 / 1372 . آصفيه 4 / 186 . مرآت الصالحين . از كلب حسين فرزند فضل على تبريزى ، كه « ذريعه » به احتمال مرگ او را 1137 ق آورده . دعا ، تعقيبات ، اختيارات ، حرزها ، خواص سوره‌ها و تاريخ‌هايى از امامان ، را دارد . در 1 « مقدمه » كه در 7 « منهج » است ، سپس 12 « باب » و 1 « خاتمه » . آغاز : مصباح نوربخش گوشه‌نشينان صوامع دعا ، مفتاح گره‌گشاى معتكفان . ذريعه 20 / 274 ؛ طبقات 12 / 615 ؛ اعلام 3 / 1909 . قم ، حجتيه 25 . مرآت الصفا . صدر الدين فرزند محمد باقر كاشف دزفولى ( 1174 - 1256 ق / 1761 - 1840 م ) ( - مرآت الغيب ) . دعا ، حرز ، اسماء حسنى ، حروف و دعاهايى كه كاربرد اين جهانى و آن جهانى دارند . ذريعه 20 / 276 دو عنوان ؛ اعلام 3 / 1877 ؛ طبقات 13 / 667 نام چند كارش از آن‌ميان همين ؛ مشار ، مؤلفين 3 / 539 . مرعشى 28 / 140 ش ( 1 ) 11091 ؛ يزد ، شيروانى 4 / 1332 . مرآت الصفا . ملا على فرزند حسن زواره‌اى ، مفسر نامور ( - ترجمة الخواص ) . مناسك حج و زيارت امامان و دعاهاست . در 5 « فصل » : مناسك حج ، اعمال مكه و مدينه و آداب زيارت بقيع و نجف و كربلا . و « خاتمه » در